Promocja zdrowia i bezpieczeństwa w szkole - prezentacja zbiorów multimedialnych

Prezentacja - wejście

Szkoła powinna podejmować działania na rzecz zdrowia uczniów oraz zapewnić jak najlepsze warunki rozwoju fizycznego i psychicznego, a jednocześnie sprawić, aby uczeń w niej był bezpieczny.

W obecnym, skomputeryzowanym świecie jest mnóstwo zagrożeń, z którymi borykają się rodzice jak i nauczyciele. To świat pełen agresji, przemocy, zarówno  fizycznej, ale też za pośrednictwem technologii cyfrowych - określany mianem cyberprzemoc (cyberbullying) -  poniżania, wyśmiewania, grożenia, szantażowania, straszenia, robienia komuś zdjęć za pomocą aparatu i wstawianie ich do Internetu bez ich zgody. Charakterystyczną cechą cyberprzemocy, wyróżniającą ją od przemocy tradycyjnej, jest jej ciągłość trwania. Cyberprzemoc nie kończy się wraz z wyłączeniem komputera, przenosi się na szkolne życie dziecka. Dziecko w takiej sytuacji żyje w nieustannym poczuciu zagrożenia – obawia się następnych ataków lub reakcji kolejnych osób, które są świadkami jego upokorzenia. Często również czuje się osamotnione.

Następnym zjawiskiem, które obecnie występuje wśród dzieci i młodzieży to sexting. To niebezpieczne zjawisko przesyłania treści o charakterze erotycznym, głównie swoich nagich lub półnagich zdjęć, za pomocą Internetu i telefonu komórkowego. Jest popularny głównie wśród nastolatków, przede wszystkim z powodu chęci rozrywki, początku fascynacji seksem, zainteresowania płcią przeciwną, braku doświadczenia, ciekawości czy nieśmiałości. Konsekwencje tego zjawiska mogą być bardzo poważne. Niejednokrotnie wysłane znajomemu czy przyjacielowi zdjęcie było przez niego wykorzystywane i trafiało do publicznego obiegu w celu żartu, ośmieszenia czy zemsty po tym jak osoba, która udostępniła zdjęcie zerwała ze swoją dziewczyną czy chłopakiem. Powszechne są również przypadki szantażu, w których odbiorca tego typu zdjęć grozi ich ujawnieniem i opublikowaniem w Internecie, próbując skłonić w ten sposób ofiarę do określonego zachowania.

Rolą nauczycieli jest wychwycenie takich zagrożeń w szkole i przeciwdziałanie im poprzez profilaktykę, podejmowanie na lekcjach tematów związanych z danym zagadnieniem, a także rozpoznawanie już zaistniałych zagrożeń i ich zwalczaniu.

Nauczyciel spełniając liczne zadania opiekuńcze jest zobowiązany również do udzielania dzieciom niezbędnej pierwszej pomocy i zapewnienia warunków do realizacji obowiązków szkolnych. Musi wiedzieć, jak się zachować i jak zareagować na zwykły kaszel czy katar ucznia. Umieć udzielić pierwszej pomocy w nagłych przypadkach, zanim przyjedzie pogotowie, jak postępować w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia, z którymi spotykamy się na co dzień takich jak : zawał serca lub ugryzienie przez pszczołę.

Ważną sprawą jest współpraca nauczyciela z rodzicami. Nauczyciel niejednokrotnie zauważa sprawy, które dla rodzica są niedostrzegalne, gdyż często zdarza się tak, że dziecko zachowuje się inaczej w szkole, a inaczej w domu. Nauczyciel w wielu sytuacjach może wpłynąć na dziecko starając się pomóc rodzicowi.

Nauczyciel, którego można nazwać „dobrym nauczycielem” to przede wszystkim  baczny obserwator.

Innym, ważnym problemem są uzależnienia (alkohol, palenie papierosów, narkotyki, leki). Niejednokrotnie szkoła staje przed problemem dilera narkotykowego, który działa na jej terenie. W tak drastycznych przypadkach muszą być podjęte kroki, aby to zjawisko zniwelować. Często dilerami są uczniowie danej szkoły.

Najczęściej młodzież sięga po marihuanę – łatwo dostępną, niedrogą, o której mówi się, że to narkotyk miękki, nieszkodliwy. Zdarza się, że palą ją dzieci w podstawówkach. W gimnazjach i szkołach średnich to częste zjawisko. Popularne są również różne lekarstwa, które bez recepty można kupić w aptece. Później młodzi ludzie zaczynają eksperymentować z amfetaminą i kokainą. W szkołach  powinny być organizowane zajęcia profilaktyczne. Kiedy jest już podejrzenie, że uczeń ma narkotyki, reakcja powinna być natychmiastowa.

Osobnym problemem są różne dysfunkcje uczniów jak: dysleksja, wada wymowy, wada wzroku, wady postawy, kalectwo, ADHD, anoreksja, bulimia. Dziecko z dysfunkcją wymaga pomocy ze strony nauczyciela w nawiązaniu kontaktów z kolegami. Pomoc ta powinna zmierzać do stwarzania dzieciom sytuacji sprzyjających nawiązaniu prawidłowych kontaktów z pozostałymi rówieśnikami, korygowania niewłaściwych form zachowania społecznego w klasie.

Każde dysfunkcyjne dziecko powinno być akceptowane. Do zadań szkoły należy zapewnienie im poczucia bezpieczeństwa psychofizycznego. Błędem jest okazywanie akceptacji poprzez: koncentrację uczuciową na dziecku, współczucie graniczące z litością, nadmierną pobłażliwość w sytuacjach zadaniowych, nadmierną ochronę dziecka i przez to wyłączanie go z różnych form aktywności, eksponowanie jego deficytów.

W sporządzonej prezentacji multimedialnej nauczyciele znajdą materiały do pracy z dziećmi i młodzieżą, które pomogą w zorganizowaniu zajęć i lekcji na poszukiwane tematy, a te z kolei będą pomocne w rozwiązywaniu wielu problemów oraz przyczynią się do tego, że dzieci w szkole będą czuły się bezpieczne.

Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia Wydziału Multimedialnego.

Izabela Gil